De 'Imme'

Zoals je in mijn vorige post kon lezen had was het naaien in de lage versnelling sinds de jongste naar school ging. Niet alleen omdat mijn prioriteit even op andere dingen lag, maar ook omdat ik bezig was met het naaien voor mijzelf. En net zoals zij ook schreef op haar blog, vind ik naaien voor mijzelf toch net wat minder 'verslavend' als naaien voor kinderen omdat er altijd wel iets moet worden aangepast bij naaien voor mijzelf. En daar heb ik nu echt zo'n hekel aan: Iets aanpassen aan iets wat eigenlijk al af is. Maar die projecten voor mijzelf zijn wel zo'n beetje af (op een paar ritsen in een jasje na dan .. blijft maar liggen). Ik zal er nog wel eens op terugkomen hier op het blog. Maar eerst maar het verhaal hoe de naaiverslaving weer vat op mij kreeg ... : )

Vrouwen die zelf kleding naaien. Ik trof ze nooit. Tot afgelopen jaar. Niet één, maar wel drie! Toevallig dat het een keer ter sprake kwam dat ik zelf kleding naaide en het bleek dat er dus meer dames zijn met deze hobby. Ik vertelde net al dat het naaien wat op een laag pitje stond en dat was bij hun ook het geval. De naaimachine was wel in huis maar werd niet zoveel meer aangeraakt. Tot een van de dames, na een crea-avond samen (lees: gezellig, meer kletsen dan naaien ; ) , gegrepen werd door het naaivirus! En ja, zoals het kan gaan met een virus ... de een na de ander werd aangestoken. Er werd een crea-app groep opgericht en de projecten vlogen over en weer. Maar natuurlijk ook alle momenten van naai-stress. Maar dan ook zoveel als mogelijk de hulp en goede adviezen in die situaties die we allemaal zo kenden ; )

Het tempo ligt al een tijdje een stuk hoger. Wat ik al niet allemaal heb gemaakt, ha. Ik greep direct ook het moment aan om mijn stoffenvoorraad wat te doen slinken. Dat moet ook wel. De kinderen worden ouder en sommige stoffen kunnen nog net (maar daar heb je het dan wel mee gehad) en mijn stoffenkast heeft wel echt het maximale punt bereikt vind ik zelf. Tijd dus om restjes te verwerken en bewaarde lappen op te maken!

Het Imme patroon van 'from Niki with love' helpt hier goed bij. De dochter past nog net de grootste maat. Met een meter stof kun je een jurk met korte mouwen maken. Het patroon heeft een goede pasvorm (en kent zelfs een versie extra smal) en niet onbelangrijk voor mij: het zit zooo in elkaar! Echt een super-snel-klaar-patroon.

De dochter houdt van donkere kleuren en .. stijkplaatjes! Zodoende deze versie: ....

De plaatjes vond ik bij de Kruidvat. Of nee ... een van de andere crea-dames. Een appje .. en de bestelling was daar ; ) 

 

Nieuwe jurk in gewenste kleurenpallet èn met plaatjes = dochter blij!!

 

Stoffen: Markt

Pailletten: Kruidvat

Patroon: Imme

To blog or not to blog, that's the question

Sinds september gaat de jongste zoon ook naar school. En ineens was er ... tijd. Tijd om te naaien, maar ook om allerlei dingen te doen waar ik eerder niet aan toe kwam. In plaats van veel te gaan naaien, zoals ik eerder wel had gedacht, ging ik juist bezig met al die andere dingen. Als je mij volgt op Instagram heb je misschien al gezien dat ik een kastje van de kringloop verfde evenals de muur van de slaapkamer. En alle kasten die nog uitgezocht konden worden, werden aangepakt. De grote opruiming was begonnen ; ) En het naaien? Ja dat deed ik nog wel, maar in een langzaam tempo.

Het bloggen bleef er wat bij. En eerlijk, ik was er wel wat klaar mee. Zoveel blogs er zijn met moeders en dames die kleding naaien. De ene nog professioneler dan de andere. Wat ik juist zo leuk vond van alle blogs van een aantal jaren geleden, was dat iedereen weer een ander stijltje had en het ook vaak maar zo simpel was wat er genaaid werd. Een leuke naaicommunity waar ik veel inspiratie vandaan haalde en het ook zo leuk vond de verhalen achter de creaties en blogsters te lezen. Inspiratie en het gevoel van een community heb ik jammer genoeg niet meer zo. Veel blogsters naaien dezelfde nieuw uitgekomen patronen of met dezelfde nieuwe stoffen (vergeet ik natuurlijk even dat ik dat zelf vorig jaar ook deed, ha). Erg leuk om te zien, dat wel. Alleen minder creatief als je het mij vraagt. En dan komt er ook bij dat er zoveel blogs zijn en zoveel mooie creaties dat ik dan mij afvraag wat mijn blog nog toevoegt. Mijn vorige bericht is 106 keer gelezen en ik kreeg 2 reacties van twee leuke blogsters. Erg leuk deze reacties, maar toch anders dan een aantal jaren geleden waar het gezellig werd bij het lezen van de reacties op de enkele blogs. Dus ik vroeg mij af of er eigenlijk nog wel ruimte is voor bloggen nu je ook zoveel creaties kunt zien op Istagram en Facebook?

Veel geklaag hier ineens hè? En dan toch dit allemaal posten op je blog? Ha, ja, dat komt omdat ik nu toch besloten heb er nog eens een draai aan te geven. Op mijn manier. Dus met het verhaal achter de creaties. Want ondanks dat ik stopte met het schrijven op dit blog, kreeg ik er toch nog weer nieuwe volgers bij. Benieuwd wie tot en met hier nog meeleest ; ) Dus onder het mom van "perfect is boring" blog ik nog even door : }

Dit shirt maakte ik voor de jongste zoon. Bijzonder? Nou nee natuurlijk! Maar wel leuk, toch? Streepjes, zwart/wit en een tijger zaten al lang in mijn hoofd. Het idee ontstond al minimaal een jaar eerder toen ik de tijger kocht. Op zoek naar een stof van goede kwaliteit met strepen, dàt was de reden dat het zo lang duurde. Zwarte boordstof erbij .. en klaar.

Stof: Stoffenfeest.nl

Patroon: Ottobre

Een Jackie coat voor de dochter

Deze winter maakte ik voor de dochter een Jackie coat. Ze past nog net in het patroon. Ik koos de grootste maat en deze past als gegoten. De stof koos ze zelf. Lichtblauw, haar favoriete kleur.

 

Op verzoek van de dochter voegde ik een rits toe. Het patroon beschrijft alleen een knopensluiting, maar een rits leek ons beide toch fijner. 

Ik zou de jas al een winter eerder maken, maar stelde het project uit omdat zo'n jas mij toch niet een gemakkelijk tussendoor projectje leek. Maar waarom? Het patroon is echt prima te doen. Een fijn patroon met ... foto's per stap, mijn favoriete patronen!

Ze koos de stof dus zelf uit. Maar een jaartje later dacht de 10+er er toch net weer wat anders over: "Die ga ik echt niet aan doen!" Humm ... maar gelukkig kan een mening bij een tiener ook weer veranderen. Nu is ze blij met de jas en trekt ze hem graag aan. Niet naar school, maar als ze ergens anders heen gaat. De sjieke jas voor speciale gelegenheden. Ach .. een mens kan nooit teveel jassen hebben, toch?

De jas staat haar prachtig en zit precies goed. Een heerlijke jas!

Patroon / pattern: Ienemiene - Jackie coat
Stof / fabric: Chienvert in Brussel *

* tijdens een vakantie heb ik deze winkel bezocht. WOW wat een winkel .. WAT een stoffen!! Nooit eerder zo'n grote stoffenwinkel gezien. Mocht je eens in de buurt zijn ... GAAN!!